Niemand maakt zich hier klaar om uit te gaan. De pruiken en de dassen zitten al op hun plek, maar de kamers zijn een rustige avond thuis: de eenogige moeder die op een rond kleed voorleest aan de kleine, vader achter zijn krant, mummie-oma op de bank met een kopje thee. En de muren lopen vol familieportretten, lijst na lijst, alsof ze graag naar zichzelf kijken.
Open de kamer die 's nachts gebouwd is: een spookje gloeit op de vloerplanken als een nachtlampje.












