Dit is de drukste wereld van het spel: achttien mensen die zitten, meer dan in welke kamer ook, en nog twaalf die staan, de serveerster op rolschaatsen, iemand aan de grill met een papieren muts, een vrachtwagenchauffeur met de pet in de hand. Zet eerst de zitjes langs het raam, dan de toonbank, en vul daarna de plaatsen een voor een, zoals een diner zich na middernacht vult.
Zet een milkshake op een formica tafel en hij hoort bij de tafel. Verschuif de tafel later en de hamburger, de ketchup en de servettenhouder reizen mee. Schuif een kruk achter de toonbank en hij blijft daar, zodat de zaal zijn diepte houdt van de deur tot de grill.
Zet de avond aan en het neon neemt het over: acht buizen in vormen gebogen langs de muren en zestien apparaten die gloeien, meer dan in enige andere wereld, van de jukebox tot de koffiekan.
Niets wordt geteld en niemand vraagt om de rekening. Je stopt als de koffie nog warm is en de zaal er wakker genoeg uitziet, wat een vreemd verlangen is om twee uur 's nachts.
